Ślimaki
Do gromady ślimaków należą gatunki mające muszlę oraz nagie. Jest to największa i najbardziej zróżnicowana grupa mięczaków. Pod względem liczby gatunków ustępują tylko gromadzie owadów. Najwięcej gatunków zamieszkuje morza, znane są też liczne gatunki żyjące w płynących i stojących wodach słodkich oraz na lądzie. Większość ślimaków wytwarza pojedynczą, spiralnie skręconą muszlę, do której w razie zagrożenia mogą wciągnąć całe ciało. Ślimaki skałoczepy mają spłaszczoną muszlę w kształcie czapeczki. Wiele gatunków, np. żyjące w ogrodach pomrowy oraz barwne morskie ślimaki nagoskrzelne, w ogóle nie ma muszli. Ślimaki zwykle mają dobrze wykształconą głowę, zaopatrzoną w jedną lub dwie pary czułków oraz proste oczy osadzone na szczycie jednej pary czułków. Ślimaki poruszają się za pomocą szerokiej, płaskiej nogi. Większość gatunków lądowych nie ma skrzeli; funkcje oddechowe pełni u nich mocno unaczy-niona jama płaszczowa. Gatunki te określane są jako ślimaki plu-codyszne. Charakterystyczną cechą ślimaków jest torsja, czyli skręcenie worka trzewiowego. Nie ma ono związku ze skręceniem muszli. Torsja jest spowodowana nierównomiernym wzrostem worka trzewiowego u larwy. W czasie rozwoju dwubocznej larwy jedna ze stron worka trzewiowego rośnie szybciej niż druga. W konsekwencji następuje obrót worka trzewiowego oraz płaszcza względem głowy o 180°. W wyniku torsji układ pokarmowy przyjmuje kształt litery U, a otwór odbytowy zostaje przesunięty w pobliże głowy i skrzeli.
stroje kąpielowe 2012 Edukacja pożyczki pozabankowe